بخش هفتم : باب‌هاى بيع ميوه‌ها ، درختان و زراعت باب 1 حكم معاملهء ميوه و خوردن رهگذر از آن و معاملهء رطب ، برگ حنا ، توت و مانند آن 934 - ( 1 ) حسن بن على وشّاء گويد : « از امام رضا عليه السلام سؤال كردم : آيا معاملهء [ خرماى ] نخل هنگامى كه بار دهد ، جايز است ؟ امام عليه السلام فرمود : معاملهء آن جايز نيست تا اين‌كه به مرحلهء زَهْو رسد . گفتم : فدايت شوم ! زهو چيست ؟ امام عليه السلام فرمود : سرخ شدن و زرد شدن و مانند آن . » حسن بن على فرزند دختر الياس نظير اين حديث را بدون واژهء « و مانند آن » از امام كاظم عليه السلام روايت كرده است . 935 - ( 2 ) در كتاب المقنع آمده است : « معاملهء [ خرماى ] نخل هنگام بار دادن جايز نيست تا اين‌كه به مرحلهء زَهْو رسد و آن سرخ شدن و زرد شدن خرما است و جايز نيست پيش از ظاهر شدن ميوه - به دليل بيم آفت - آن را تا يك سال بخرد . تا اين‌كه آشكار شود و اشكال ندارد آن را دو سال يا سه سال يا چهار يا بيش از آن بخرد و دليل آن اين است كه اگر در اين سال بار ندهد ، در سال آينده بار مىدهد و اگر آن را براى يك سال خريدى ، پس نخر تا برسد . » 936 - ( 3 ) على بن ابى حمزه گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : شخصى [ ميوه ] باغى را مىخرد كه در آن درخت خرما و ساير درختانِ ميوه است . برخى از درختان ، ميوه داده و برخى هنوز ميوه نداده است .